03.02.08
Vesaire
Angelus
Bunun böyle olmadığını ikimiz de biliyoruz. Ya da ikimizin bilmesi hiç önemli değil, sadece ben biliyorum, benim için önemli olan bu. Aramıyorum seni, sormuyorum da biliyorum. Varlığımın ispatına dair herhangi bir emare söz konusu dahi değil; ihtiyaç duymuyorum buna. Hiçbir şey ispat etmek zorunda değilim, gerçek olan bu; söylediklerim sadece. Sana defalarca “seni seviyorum” dememin inan hiçbir anlamı yok benim için, zira sana sadece bir defa “seni seviyorum” demem sana olan sevgimi azaltmadığı gibi sana milyonlarca defa “seni seviyorum” demem aynı oranda sevgimi çoğaltmayacaktır, çünkü bu benim değişmezim, çünkü bu benim yeri kati suretle değişmeyen kanunum, prensibim, yasam, veya sen nasıl adlandırırsan o şekilde, ve senin bunu sayılarla sınırlandırman, herhangi bir değer biçmen saçmalığın daniskası. Evet bugün seni seviyorum; bir defa veya milyonlarca kere, hangisini tercih edersen. Dünden daha çok veya daha az değil; aynı şekilde seviyorum, dünkünden herhangi bir farkı yok, sana “bugün seni dünden daha çok seviyorum” demem dünde kalan bana karşı yalancı çıkmamdan öte hiçbir işe yaramayacak, sana dün olan sevgime ihanetten başka bir işe yaramayacaktır. Dün seni nasıl seviyorsam bugün de aynı şekilde seviyorum; bir azalma veya artış yok, bunu sağlayacak herhangi bir parametre de yok, dün ve bugün tamamı ile aynı. Yarın ile ilgili bir şey söyleyemiyorum sana; yarınki ben adına bugünkü ben olarak bir vaatte bulunamıyorum sana, yarın senden nefret edip etmeyeceğimi de bilmiyorum, yarınki benin nasıl birisi olduğu adına henüz herhangi bir fikrim yok, ama bugün seviyorum seni, her zamankinden çok veya az değil; aynı şekilde ve aynı derecede, dünkü sevgimi yalanlayacak bir şey söylemek istemiyorum, bugün seviyorum seni, dün gibi, yarını bilmiyorum ama çok uzakta yarın…