12.29.06

Yitirmeli

Posted in SAYI 5 at 23:22 yapan Editor

Yazan: sigarakahveçikolata

’sessizlik…sessizlik…sessizlik…
bir çığlık atıp yırtmalı bu perdeyi
dokunduğun herşeyi paramparça etmeli ve kırılırmışlıklarının çıtırtılarını geceye eklemeli
paramparça aynalar avuçlarının arasında cam kırıklarına dönüşmeli
bir çığlık atıp yırtmalı bu perdeyi
hayır hayır…
dudaklarını kanatıp yummalı gözlerini
parmakların kanarken tek ses etmemeli…’

sessizlik…sessizlik…sessizlik…
bütün kelimeleri o yastığın içine gizlemeli
başının altından çekmeli ve yatağın onsuzluğunda açılan boşluğa savurmalı saçlarını…
gözlerini açmadan örtmeli yüzünü
söylenemeyenlerin ağırlığını üzerine bırakmalı
ellerin onu sararkenki kadar güçlü olmalı
yüzünü örten yastığı sıkıca kavramalı
söylenemeyenleri saran ellerinin ağırlığı onu nefessiz bırakmalı…

’sessizlik…nefessizlik…sessizlik…
gözlerini tekrar kapamalı ve sımsıkı
gördüklerini unutmalı
düş’ü uyandığın yerde bırakmalı
hayır hayır bırakmamalı
gözlerini düşlerine yummalı
içinde yeşil bir bahçe aramalı
nefes almalı…nefes almalı…
hayır hayır bırakmalı
soluğunu avuçlarının içine bırakmalı…’

sessizlik…nefessizlik…sessizlik…
gözlerine bakmamalı
gördüğün o koca boşluğa düşmemeli
içlerindeki özlemi nefret sanmalı
yitirmeli…yitirmeli…
son kez dokunmalı mı?
hayır hayır önce gövdesi soğumalı
yastığın ağırlığını yüzünden
ellerini söylenemeyenlerden ayırmamalı
sımsıkı tutmalı
soluğunu avuçlarında duymalı
yitirmeli…yitirmeli…
hayır..hayır
artık çok geç…
vazgeçmeli
gözlerini açmadan örtülmeliydi yüzü
bütün bunları görmemeliydi
gözlerinin içindeki bütün gücünü tüketmemeliydi
şimdi gitmeli…
yastığı başının altına bırakıp gitmeli
saçlarını söylenemeyenlerin üzerine savurup gitmeli
ağırlığını üzerinden çekip gitmeli
dönülmemeli…dönülmemeli…
son kez dokunmalı mı?
hayır hayır…hissedilmemeli
yitirmeli…yitirmeli…
yatağından inip giyinmeli
gözlerinin içindeki ” kal ve al tüm nefesimi “demeden..
cehennemin dibine giden yoldan dönülmemeli
şimdi gitmeli…tek ses etmemeli…
defolup gitmeli…

’sessizlik…nefessizlik…sensizlik…
düş bitti…
uyanmalı
gözlerini karanlığına açmalı
tek ses etmemeli…
yastığı başının altından çekip almalı
saçlarını toplamalı
yatağın onsuzluğundaki boşluğa akıtmalı gözlerindekini…
peşinden gitmeli
” dön ve al tüm nefesimi “demeli
hayır hayır…
bölmemeli bu sessizliği…
bıraktığı nefes neye yarar ki yokluğunun duman altı yangınında
bir sigara yakmalı
ciğerlerine çekmeli ellerinin tütün kokusunu
acıyı üflemeli
yitirmeli…yitirmeli…’

sessizlik…nefessizlik…sensizlik…
uzaklaşmalı…koşar adım gitmeli yokluğunun cehennem ateşine
bir sigara yakmalı
yol boyu ciğerlerine çekmeli avuçlarına bıraktığı acıyı…
susmalı artık…
tek söz etmemeli…
yitirmeli…yitirmeli…

sustular…

Permalink