02.24.08
Sayın Kendim
Satolina
…
Gidebildiğim kadar uzağa gideceğim şimdi,
Kaçıracağım kendimi gölgemden bile.
Benim hikâyelerim değildi yaşanılanların hiç biri…
Hep korkularım vardı ortada!
…
Zamandan daha başka şeylere ihtiyacım var, oysa
Ne savaşmak geliyor işime, ne de pes edip mağlubiyeti kabullenmek.
Kim olduğumu, ne işe yaradığımı bulmam lazım yeniden.
Boşluk doldurmaktan başka bir işe yaradığımı kanıtlayabilirsem kendime,
Ancak o zaman boş verebilirim
Arkamdan edilen küfürlere !!!
…
Sevmediğim için değildi oysaki hiçbir zaman pervasızca harcayışlarım…
Sadece; her şeyim dediğimi kaybedersem,
Kendimi hepten yitirmekten korktum çocukluk saatlerimde.
…
Aklımda ki sorular hep aynı:
“Ya her şey daha kötü olursa ?“
“Ya başaramazsam ?”
O zaman, sonu ünlemlerle dolu cümlelerin denizinde boğmazlar mıydı beni ?
…
Bencilliğim miydi ki üzüntülere terk edişim ?
Sonsuza dek inziva mağaralarının karanlığında esaret yaşatmaktansa,
Geçici bir ölüm yaşatmak daha iyiydi bence.
Ve her sabah kaybetme korkusuyla uyanmaktansa yeni güne,
Daha iyi bu hepten kaybediş…
…
Bırakıp gitmek değildi ki benimkisi,
Umursamaz göründüğüme de bakılmasın lütfen!
İçimde ki fırtınayı göstermek istemediğim sürece
Herkes kördü!
…
Fedakârlık yapmak istemeyişim zaten yalan…
Kendime sarılışlarımın sonrasında kustuğum yapmacık nefret,
Kendimi gölgemden kaçırışımın hikâyesiydi
imphotep said,
Şubat 24, 2008 at 04:32
ne kadar kaçsakda hani demiştikya..ne kadar yalnız görünsede ayaklarım yanyana gelir her durduğumda..
ellerine yüreğine sağlık..
etom said,
Şubat 29, 2008 at 03:27
” İçimde ki fırtınayı göstermek istemediğim sürece, Herkes kördü! ”
hmmm.. enfes!
ahanda cebime koyduğum bir cümle daha..
ne kadar merci kardeşlik:)
madeline said,
Mart 8, 2008 at 16:30
Boşluk doldurmaktan başka bir işe yaradığımı kanıtlayabilmem lazım benim de kendime..
eline sağlık arkadaşım..