04.06.08
Posted in SAYI 30 at 11:49 yapan Satolina
Dum spiro Spero
Candost’a seslenmek istediğimde ağzımda bir bez parçası olduğunu ve üstüne kocaman bir bant çekilmiş olduğunu fark ettim, fark edene kadar bana rahatsızlık vermeyen bez parçası şuanda benim için çekilmez bir eziyete dönmüştü. Biraz hareketlenip Candost’un ilgisini çekmeye çalıştım ama yapamadım. O hala baygındı ya da benden önce veda etmişti bu pislik dünyaya…
Ben aklımdan geçenleri mantıklı bir hale sokmaya çalışırken ve bu iğrenç yerden nasıl kurtulabileceğimizi düşünürken, mekândaki loş ışık ani ve minik bir kıvılcım ile gayet aydınlık hale gelmişti ve sağ tarafımda kalan küçük tahta merdivenlerden 3 adam girdi…
Tanrıya inanmayan halimle dua ettim. Hem Candost hem kendim için, daha yapamadıklarımız ve bizim için önemli insanlara söyleyemediklerimiz vardı… Haykırırcasına seslendim ‘’Lütfen bizi bu cehennemden kurtar Tanrım.’’.
Kafamı cesurca kaldırdım, aslında çok korkmuş olan bedenimin sayesinde. Karşımda 3 tane adam vardı ve 3’ünü de öldürmek istiyordum. Hızlı ve ani bir ölümle değil ama yavaş yavaş acıtarak, tadını çıkararak öldürmek… Biraz düşününce aramızda birinin daha olması gerektiğini fark ettim, çünkü biri suratıma su atmıştı. Fakat ben ayılana kadar çekip gitmişte olabilirdi, umurumda değildi. Sadece öldürmek istiyordum beni ve Candost’u bu hale getirenleri, vahşice öldürmek…
Bedenimdeki hisler donuklaşmıştı, gözlerimin karardığını hissetim. Bir anda beliriveren ışık ve 3 adam yavaş yavaş kayboluyordu. Sadece nefesimin yalvarış edasındaki sesini duymaya başladım. Oksijen kurumuş dudaklarımdan, kanayan burnumdan içeri girip de ciğerlerime inerken canımı acıtıyordu ama yinede bir sigara için her şeyimi verebilirdim. Bakışlarım, düşüncelerim, hepsi kaybolmuştu. Bilincim yerindeydi fakat kaslarıma hükmedemiyordum. Zaten artık net görmüyor ve istikrarsız soluklarımdan başka bir şey duymuyordum.Ağzımdaki bandın çekilmesiyle irkildim fakat tekrar daldım şuursuz bakışlarla…
Hayatın kahpeliği düştü aklıma. Belki de Tanrı’nın dualarımı duymadığı iğrenç yerde ağzı lağım kokan adamlar tarafından kalleşçe öldürülecektik ve buna kimse itiraz edemeyecekti.
Ne annelerimiz ne babalarımız ne sevdiklerimiz, ne de daha her şeyi açık açık anlatamadığımız hayalet sevgililerimiz. Bu dakikada tekrar lanet ettim dünya ya ve barındırdığı rezalete. Ama yapacak bir şey yoktu ya, bize yaşamamız için sadece kendi hayrına dönen, basit bir yuvarlak olmayı bile başaramamış geoid mezar verilmişti. Hepimiz bu mezarda doğup bu mezarda ölecektik. Kimisi aşklarını, nefretlerini, hislerini dile getirecek, kimisi bunları kötü emmelerine alet edecek, kimisi de belki bizim gibi sonsuza dek gömecekti…
Permalink