05.09.07

Sigara, Nokta

Posted in SAYI 23 at 23:10 yapan Editor

Yazan: mitili

(Bu yazi kesinlikle sigarayi sevdirmek ya da ozendirmek amacli yazilmami$tir. Bilakis, aslinda hakkinda icen icmeyen herkesin bildigi o kotu etkilerinin, icen biri tarafindan ba$langictan itibaren insandaki psikolojik ve duygusal etkileri anlatilmi$tir. Tabi ki iyi etkiler degildir. Neyse giriyorum olaya…)

SİGARA, NOKTA

Lise cagi gelene kadar hep izledi… O her caki$ina lanet okudugu cakmagi nasil da keyifle ate$liyorlardi. Suratlarinda sinsi, endi$e dolu, aslinda gorulmeyen o gulumsemeyi seziyordu.

Kalbinde ba$layan acima ve tiksinti duygusu cekilen her nefeste beynine vuruyordu. Ailesinde, abisi dahil herkes bu meredi ictiginden, sogumu$tu onlardan, neredeyse nefret besliyordu. O derece nefret ediyordu sigaradan.

Sokaga ciktiginda dumani cekerken oksuren, ama inatla$irmi$casina cekmeye devam edenler, bir cafeye oturdugunda her nefesten sonra zevkten dort ko$e olmu$ izlenimi verenler… Anlam veremiyordu bir turlu. Binlerce zehirli maddeyle dolu tutun sarilmi$ bir kagit parcasini ate$leyip de, o zehri icine cektikten sonra nasil boyle keyif alabiliyorlardi… Anlamiyordu i$te. Kendini icerken hayal ediyordu, sonra kendisinden tiksinip soz veriyordu, asla ba$lamayacakti bu pislige. Kendini bu kadar du$urmeyecekti. Aciyordu icenlere ve icmeyi marifet bilenlere. Zehir cekerek ortaminda saygin biri olmaktansa, saglikli olup tek ba$ina olmayi tercih ederdi.

Lisedeki ilk senesi tani$ma ve ali$mayla gecip gitti. Cok iyi arkada$lar edindi, tam kendisi gibi; kotu ali$kanligi olmayan, muhabbeti dogru duzgun, ki$iye ve goru$e saygili ki$ilerle tani$ti. Sene sonunda dersleri de cok iyiydi.

Lise ikinci sinifa gectiginde alan secimiyle sinifi komple degi$ti. Yeni arkada$lar edindi, yeni ortamlara girdi. Derslerin yogunluyla bunalip biraz rahat birakmaya karar verdi kendini. Yeni sinifinda cok eskiden tanidigi ama muhabbetinin az oldugu birkac arkada$i daha gelmi$ti. Ozunde iyi cocuklardi belki ama sigara ve alkol kullaniyorlardi ve bir deyimle “pic” sifatini ta$iyorlardi yaptiklariyla. Bu yuzden muhabbeti pek yoktu onlarla. Kisa sure icinde beraber takilmaya ba$ladilar ve bir sure sonra yedikleri ictikleri ayri gitmez oldu. Bu sirada sigarayla ilgili du$unceleri degi$medi ama nargileyi ke$fetti. Aslinda butun nefretine ragmen icten ice, cocuksulugunun farkinda oldugu bir meraki vardi: agzindan bir $ekilde duman cikarmak. O duman cikarmak cekiyordu onu. Nargilenin zarari olmadigina inandirdilar ve tadi oldugu icin de icmenin hic degilse bir anlami var diye du$unup, ara sira da olsa icmeye ba$ladi.

Gel zaman git zaman, sigaradan alinan keyif hakkindaki meraki gitgide artti. Ve bir gun uc ki$i bir cafede oturmu$, o nargilesini fokurdatirken, artik dayanamayip arkada$inin yanan sigarasini istedi. Arkada$i once tereddut ettiyse de, sigarayi uzatti. Dudaklarina gotururken aklina nefreti ve tiksintisi hic gelmedi, aklinda sadece bir soru vardi: nasil?..

Yapamadi, dumani icine cekmeden birakti. Garip bir utanc duygusuna kapildi, dogru duzgun tutamiyordu bile sigarayi. Arkada$larina bakti, siritiyorlardi. Ama hicbiri de bo$ver, icme demiyorlardi. Hatta birisi nasil yapmasi gerektigini sanki marifetmi$ gibi anlatti. Bir daha denedi, bu sefer dumanin yarisi kacti, ama yarisini cekti. Dumani biraktiktan sonra oksurecegini zannediyordu ama oksurmedi. Sadece sag gozunden ya$ gelmi$ti biraz. Sonra bir nefes bir nefes daha derken i$te olmu$tu; “nasilsa ba$lamam, istedigim zaman keserim” diye du$unurken, o cocuklarla takila takila aylar gecmi$ti ve hala iciyordu. Ama o kadar garip duygular icindeydi ki, sigarayla ilgili eskiden butun du$unduklerini unutmu$, kendini arkada$larina birakmi$, beraber ne kadar eglendiginin farkina varmi$ti.

Bunca zaman okulu da cok asmi$ti. Dersleri de gun gectikce daha kotuye gitti. Hayatinda ilk defa zayif not aldi. Lise ikinci sinif goz acip kapayincaya kadar gecti.

OSS’ye hazirlanirken yava$ yava$ hata yaptiginin farkina varmi$, ama yine de gecirdigi guzel zamanlar aklina gelmi$, kendini avutmu$tu. Bu arkada$ ortamina girip sigaraya ba$ladigina, sinavin sonuclari aciklandiginda lanet etti ilk defa. Kazanamami$ti… O zamana kadar sevdigi $eyleri erteleyip, bir kenara birakip ders cali$arak cok ba$arili olmu$, ileride istedigi her $eye sahip olabilecek biri gibi gorurken kendini, $imdi her $ey bitmi$, hayalleri yikilmi$ti.

Suclu aramadi hic, bu bir senesini kaybetmesine neden olan ki$inin bizzat kendisi oldugunu gayet iyi biliyordu. Kendine kizdi, bunalima girdi, ozguvenini yitirdi. Tamamen degi$mi$ti. Evet tamamen, lise bitene kadar gunde 6-7 sigara icerken, artik 1 paket iciyordu mesela.

Sinava ikinci giri$inde hic istemedigi ama mecburiyetten yazip kazandigi universitede, iyice dagitip ot ve uyu$turucuya bula$ti. Artik hicbir $ey umurunda degildi.

Zar zor universiteyi bitirdi, askere gitti. Askerden dondukten sonra uzun sure i$ bulamadi. Eskiden ailesine kar$i besledigi duygularin kat kat fazlasini $imdi ailesi ona kar$i besliyordu. Ona hic destek olmadilar.

Muayene olup uyu$turucudan kurtulmu$tu ama sigarayi asla birakmadi. Bir gun oksurdugu pecetede kan gorunce, dogru hastaneye gitti. Bir ton test ve tahlilden sonra doktor o bilindik ic karartici konu$masini yapiyordu. Once agzindan cikan “maalesef” kelimesiyle sarsildi, ve akciger kanseri oldugunu ogrenince yikildi. Aklina genclik yillari geldi. Once cocuklugu, du$undukleri, hayalleri… Sonra yava$ yava$, bile bile kendini nasil ucuruma surukledigi.

Nasil bir zevk verdigini ogrenmi$ti belki ama, sonucu cok aci olmu$tu onun icin. Kisa bir sure sonra yataktan zar zor kalkacak duruma gelmi$ti. O kucucuk meredin aslinda ozgurlugunu caldigini anladi. Eski fotograflarina bakiyor, ic cekip saglikli gunlerini hatirliyordu. Ne kadar guzeldi her $ey o zaman; sakin, yolunda, istedigi gibi.

Bir gece hastanede, bir ayna buldu ve kendini inceledi. Yillar bile bu kadar yipratamazdi bir insani. Daha 36 ya$inda, ama hayatin sonunda… Bunun farkinda olmak ne kadar aciydi. Yatagina gitti ve gozlerini kapadi ve bir kez daha du$undu eski zamanlari, pi$manligi kalbini butun gucuyle avucluyordu sanki. Tek istegi o gunlere geri donebilmekti… Kalbini sikan aslinda pi$manligi degil, gozlerini bir daha acmasina izin vermeyecek olan hastaligiydi. $u, o kadar nefret etmesine ragmen hevesle, merakla ba$ladigi sigaranin eseri hastaligi, sonu…

(Ya$anmi$ bir hikayenin $eyi $ey ettirilerek $ey yapilmi$tir.)

Permalink