02.24.08
Mavi Fırtına
Alchoburn
Merhaba sevgilim…
Dışarıdaki kar benim eserim.
… Özür dilerim
Sensizken o kadar çok üşüdüm ki,
Seninle bu soğuğu paylaşmak istedim.
… Gene de senden hiç nefret etmedim.
Hala bize tutunmaya çalışan insanlar var
Ve kayıp gidiyorlar aramızdan.
Hala onlara, birbirimize olan öfkemizi veriyoruz,
Parça parça,
Sonunda gene biz kalana kadar nefret edecek ortada.
Hafif bir esaret kokusu;
Zincirlenmiş, loş bir mahzen.
Şimdi hareket vakti sevdiğim,
Az sonra kapın kapanır bensizliğe…
Bana en zor gelen,
Seni sana rağmen sevmesi zaten.
Umut, gönlündeki fırtınaya karşı
Ufak bir sandalda kürek çekmek,
Rüzgâr olanları yüzüme çarparken…
Doğan güneşi beklemeye sebep var hala;
Yavaşça asılıyorum şimdi küreklere,
Senin olmadığın bir diyara…
İçimde kalmış saçlarının kokusu
Ve yaralanmış bir hatırayla
Sürükleniyorum.