02.24.08
İntivehar
SigaraKahveÇikolata
Geceleri
Aynı kızıla çalardı gözleri
Dünyevi
Çalakalem çizilmiş elma kabuğuydu sevi
Soyuldukça içime sarmalanıyordu
Koptu.
Harlandı bıçak, ellerimin biadınaydı öfkesi
Bilendi ateş
Keskindi inti ve har rengi
Parmaklarıma dur payı olarak gökkuşağı verildi
Ve sus payım adem elmasıydı boynunun
Kıvrımlarında arıyordum ıtri
Koku zerrecikleri ciğerlerime doluyordu
Gökyüzüm içime kanıyordu
İnka soylusu ruhum
Tanrısını selamlıyordu
Gördüm inti, har içinde düşleri
Cusco’da ben
Ölüyordu.