03.25.07

Düş(le)

Posted in SAYI 17 at 23:49 yapan Editor

Yazan: angelus 

Kaç asırdır tanımışım da seni, kaç asırdır göremiyormuşum gibi özlemişim…
Kaç kış atlatmışım yokluğunda yüreğim henüz donmadan önce, kaç yazı geçirmişim bekleyerek, umut ederek, umutları teker teker  öldürerek…

Düş görmüşüm anladım, düşmüşüm görmedin, düş’müşsün bilmedim, beklemişim…Bekledim…

“Yer” var olmadan bekledim. Her şey “Bir”in suretiyken ve henüz hiçbir şey isimlendirilmeden, isimsizken bildim de seni bekledim. “Bir” kendini parçalara ayırıp her bir parçasını bizlere dağıtıp bizleri isimlendirdiğinde, suret sahibi yaptığında da seni bekledim…

Gelişinin umudu, özlemi gelişinden daha çok istenir olmuş , gelişini beklemenin sancısı gelmiş olmanın sevincini örter olmuş. Hangisini daha çok istemişim; Gelişini mi yoksa gelişini beklemeyi mi hiç bilinmez olmuş…

Geldin ama…Tam da attığım adımın sonunda içine düşeceğim sonsuz uçurumun kenarından, sonsuza karışacağım anda, sonunda sonsuzluğa çarpıp bedenimin parça parça olacağı anda, o uçurumun kenarındaki hayali çizginin bir adım gerisinden bir adım ilerisine gidecek cesareti bulduğum anda, düşlerimde tekrar tekrar ezberlediğim teninin kokusuyla, kaç kere kendi içime kanayıp kaçını unuttuğumu bilmediğim anda geldin…

Şimdi ölme zamanı mı yoksa yaşamanın tam vakti mi bilmiyorum… Bildiğim, geldiğin… Bunca bekleyişin sonunda, güneş şehri yavaş yavaş terk ederken geldiğin. Onca “gelmez”den sonra , alınan soluğu vermeden , “ışık biraz daha ışık” diye dilendiğim anda geldiğin.  Ama şimdi ölme zamanı mı yoksa yaşamanın tam vakti mi yine de bilemedim…

C.r’n

Permalink